Ayşe'nin Hayal Dünyası

Hepsi Elektrik Yüzünden!!!!!

2011-11-06T09:19:00.002+02:00

Evde oturmuş ders çalışıyordum. Karanlıkta çalışamayacağım için ışığım yanıktı. Ayrıca bilgisayardan kalbin görevlerini araştırıyordum. Birden ışığım söndü ve bilgisayarım garip bir ses çıkararak kapandı.Evin içi soğudu sanki. Annemin mutfaktan ''Kızım iyi mi?''diye bağırdığını duydum. Babam ise delirecekti. Beşiktaş ve fenerbahçe maçında tam beşiktaş gol attığında elektrikler kesilmiş.Babam deli gibiydi. Annem hemen bir mum yaktı. Ben de 5. sınıfta yaptığım elektrik devresini yaktım.(neyse ki hala çalışıyor) Babam bana ''Hadi kızım sen yat'' dedi. ben de yattım ama korkarak tabii. Hep karanlığın içinden kötü bir adam çıkacak diye korkup durdum. Çok küçükken bile korkardım zaten ben böyle adamlardan falan. Hala korkuyorum. Neyse , en sonunda uyumayı başardım. Ama daha bir dakika bile geçmeden uyandım. Ya da bana öyle geldi. Çünkü saatime baktığımda saatin 9.00 olduğunu gördüm. Aslında okula yarım saat geç kalmıştım.' Neden annem ve babam beni uyandırmadı ki ?'diye düşünürken çok garip bir şey farkettim. Odamın içi kapkaranlıktı. Normalde benim odam evde en çok güneş alan odaydı. Herhalde annem panjuru kapatmıştır diye düşündüm. Ama hayır panjur açıktı. Asıl sorun havadaydı. Dışarısı kapkaranlıktı. Gözlerim yuvalarıdan fırladı o zaman. Tekrar saate baktım hayır doğruydu. Telefonumun saatine baktım. O da aynıydı. En sonunda babamın telefonunu çevirdim. Ama telefondan''Dıııt Dııııııt Dıttt!''diye bir ses geldi ve ''bağlantı hatası'' diye bir yazı çıktı. İnanamıyordum. Hemen annamle babamın odasına doğru çığlık atarak koştum. Aslında kendi çığlığım beni daha da çok korkutuyordu , ama belki kötü bir adam varsa korkup kaçar diye böyle saçama bir şey yapıyordum. Annemlerin odasına girdim . Yataklar inanılmaz derecede düzenliydi. Kimse yoktu. Bundan sonra bütün odalara baktım. Kimse , kimse yoktu ortalıkta.

Telefonumu da yanıma alarak sokağa fırladım. Sokakları gezinmeye başladım. Buraları adım gibi biliyordum. Zaten buralarda kimse olmazdı. En küçük bir ışık kaynağı bile yoktu ortalıkta. Yan sitenin bekçisi bile elinde güçlü feneriyle dolaşmıyordu. En küçük bir rüzgar esmiyordu. En küçük bir ''çıt''bile yoktu. Yol bomboştu ,insanı bırakın otomobil bile geçmiyordu. O kadar korkuyordum ki neredeyse küçük bebek gibi ağlamaya başlayacaktım. Tekrar eve girdim. Elektrikleri yakmayı denedim. Hiçbiri yanmıyordu. En sonunda uyumaya çalıştım. Uyandığımda. Işık neredeyse gözüme giriyordu. ''Oley ''dedim içimden. Hayatımda geçirdiğim o korkunç günden sonra havanın açtığını görmek çok güzeldi. Aşağı indim.Annemlerin odasına baktım. Olamaaaz. Annem ve babamın yatakları hala pürüzsüz bir şekilde duruyordu. Bütün gün evde durdum. Karnım acıkmıştı. Buzdolabını açtım. Bomboştu. Bu nedenle ocak da çalışmadığı için çiğ makarna yemek zorunda kaldım.(hiç tavsiye etmem)Elektrikler hala çalışmıyordu ama hava ışıl ışıldı. Evin bütün panjurlarını açtım. Kitap okudum. Ne yazık ki bilgisayar çalışmıyordu.AKşam oldu. Tam pijamamı giymiş yatağıma uzanmışken ve annemle babamın gelmesinde numudumu kesmişken kapının açılma sesini duydum ve ... Evet annemdi. Bana ''Kızım burada mısın?'' diye sesleniyordu. O sırada çok mutlu oldum. Annem ve babam da ne olduğunu bilmiyorlarmış. Gözlerini açtıklarında dışardaki masada uyukladıklarını görmüşler ve hemen eve gelmişler. Bunun çok saçma olduğunu ben de açıkladım ama böyleymiş. Ne yapabiliriz?

Antarktika ... Acaba?..

2011-11-05T09:27:00.003+02:00

Hayatımda en çok gitmek istediğim yer Antarktika'dır . Küçükken en çok Yeni Zellanda 'ya gitmek isterdim. Ama artık Antarktika'ya gitmek istiyorum. Antarktika'ya gitmek ile ilgili kafamda hep çok garip hikayeler uydurmuşumdur. Bu hikayelerden birini , en tuhaf olanını anlatmak istiyorum.

'' Bir gün annem ve babam eve çok geç geliyor. Ve çok yorgunlar.Biz de onlara ne olduğunu soruyoruz. Onlar da bir iş için Antarktika'ya gideceklerini orada gözlem yapıp döneceklerini açıklıyorlar. O sırada biz de çok mutlu oluyoruz. (kardeşim ve ben) Ama annem ve babam bizim gelemeyeceğimizi söylüyorlar. Biz de gizlice gitmeye karar veriyoruz. Yaklaşık yirmi gün sonra annem ve babam bavulları akşamdan hazırlamışlar. Gidecekler. Biz de yatağımızın içine bir yastık tıkıştırıp bavulların içine sığmaya çalışıyoruz. En sonunda bir kaç (bir kaç derken...)eşyayı attıktan sonra içine girmeyi başarıyoruz. Bir şekilde bavulun kapağını da kapatıyoruz. Annem ve babam da yaptığımız seslerden uyanıp , hazırlanıyorlar. Bize , daha doğrusu yatağın içine tıkıştırdığımız yastığa 'Güle Güle!' deyip evden ayrılıyorlar ama ayrılamıyorlar . Çünkü, bavullar biz içine girdiğimizde o kadar ağırlaşıyor ki bavulun içini açıyorlar. Baktıklarında bizi görüyorlar. Ve o kadar çok kızıyorlar ki... Ama ben yine de pes etmiyorum. Annem ve babamın peşinden gizlice arabaya gidiyorum. Bagaja giriyorum. Bagajda yine bavula giriyorum. Kardeşimi de öbür bavula sığdırıyorum. Annem ve babam bu sefer neyse ki şüphelenmiyorlar. Çünkü zaten uçağa nerdeyse geç kalacaklar. Uçakta bavul yeri gerçekten çok pis kokuyor(tamamen hayal). Annem ve babam bavullarına daha kavuşamadan. Biz fermuarı açıp fırlıyoruz. Oradan da bir çıkış yolu buluyoruz. Ondan sonraki maceralarımızı ben bile hayal edemiyorum. Bir şekilde annemle babamın Antarktika'ya giden gemisine atlıyoruz. Antarktika 'ya gidiyoruz ama...

Hazırlıksızız. Rehberin giysilerini alıp ısınmaya çalışıyoruz. Hırsızlık yapmıyoruz yine de . Rehberin giysilerini geri veriyoruz. Bir de ufak tefek bir Çinlinin ayakkabılarını alıyoruz. Çinli ufak tefek olmasına rağmen ikimizin ayağı da sığıyor ayakkabıya . Neyse, ayakkabıyı da geri veriyoruz. Antarktika gezisi bittikten sonra , Nasıl eve anne ve babamızdan önce vardığımıza ,hiç gitmemiş gibi davrandığımza hayal gücüm yetmiyor. Ayrıca annem ve babam başka bir yere gitse bizi hayatta yalnız başına bırakmazlardı .O bölüm de meçhul .Ama bir şekilde eve geliyoruz .Annem ve babam da bizim Antarktika'ya gittiğimizi anlamıyorlaaaar.''

Bunun cidden ne kadar saçma olduğunu siz de anlamışsınızdır herhalde. Bu bir masal sadece. Takmayın kafanız. hatta hiç okumayın daha iyi diyeceğim de...

İzninizle size Antarktika'yı tanıtmak istiyorum.(izin vermeseniz de olur, yine de anlatacağım.)Ama tamamen kendi hayalimdeki Antarktika'yı anlatacağım size. Benim hayalimdeki Antarktika bembeyaz, en küçük bir nokta bile yok. Gökdelenler kadar büyük , suda yüzen buzullar var .Buzullar da bembeyaz. Hiç insan eli değmemiş buzullar. Antarktika 'da canlı yaşıyor mu?Yaşamıyor mu? Bu konu hakkında fazla bilgim yok. Yani tabii ki insan yaşamıyor ama belki kutup ayıları falan yaşıyor olabilir. Benim hayalimdeki Antarktika bu .Eğer gerçek Antarktika'yı merak ediyorsanız , artık teknoloji denen bir şey var!

Fabl Yazalım: Ağaç Yaşken Eğilir!

2011-01-14T22:45:00.003+02:00

Çam birgün çalıya: ''Gittikçe yaşlanıyorum.'' demiş,
Çalı ona karşılık olarak :''Ne yapayım?'' diye söylemiş,
Hiç birşey öğrenemedim bu yaşıma kadar ,
Ne yalan söyleyeyim yardım edin bana demiş.
Çalı :''Git bilge meşeye söyle derdini,
O versin sana derdinin iksirini.
Çam gitmiş bilge meşeye,
Anlatmş derdini derman bulun demiş.
Bilge:''Gel demiş hergün bana,
Anlatayım bilgileri sana.
Çam gitmiş evine oturmuş sandalyesine,
Düşünmüş taşınmış yapacağım bu işi.
Hergün gitmiş denemiş becerememiş,
En sonunda bilge demiş olmayacak bu iş.
Çam düşünmüş çalıya danışmış,
Çalının umrunda bile değilmiş.
Çamın büyük ve çözülmez sorunu,
Çözülememiş kalmış ortada.
Çam vazgeçmiş,
Ağaç yaşken eğilir demiş.

Geçirdiğim Maceralar

2011-01-14T22:15:00.004+02:00

Yağmurlu bir gündü. Sahibimin cebinden yanlışlıkla yere düşüverdim.Çamurların arasında öylece yatıyordum.Ben gıcır gıcr turuncu renkli bir elli lirayım.Şimdi çamur içindeyim.
Uzaktan gelen ayak sesleri beni tedirgin etmeye başlamıştı. Birden bir elin beni tuttuğunu ve havaya kaldırdığını hissettim. Birisi beni yerden alıp cebine attı.Bu kişi bir çocuk olmalıydı. Çünkü cebi kirlenmiş ve montunun sentetik yüzeyine yapışmış sakızlarla doluydu. Bu durumdan hiç memnun olmadım. Ayrıca içerinin kötü kokusu beni bayıltacak kadar feciydi. Bir süre daha yürüyen çocuğun ayak seslerini dinledim. En sonunda çok sıkıldım ve cebin içinde bulunan kirli sakızlarla oynamaya başladım. Bu gerçekten eğlenceliydi. Sakızlar bir tente kadar yumuşaktı. Fakat fark etmediğim bir şey vardı : Sakızlar eğlenceli olduğu gibi , aynı zamanda yapışkandılar tabii. Hemen yapıştım bu yapışkan maddelere. Ama eninde sonunda çocuğun minik eli beni kavradı ve sakızlı cepten çıkardı. Daha sonra başka birinin eline uzattı.
Bu bir kadındı ve beni bana benzeyen birsürü paranın yanına koydu. Burayı beğenmiştim. Benim gibi bir sürü parayla arkadaş oldum.Fakat birgün kadın beni aldı ve şişko, cimri bir adamın eline verdi. Bu adamdan hiç hoşlanmamıştım. Beni kocaman deri bir cüzdanın içine koydu. Burada yeni ve iyi yürekli arkadaşlar bulurum diye ummuştum . Ama onlar da en az şişko adam gibi cimri ve kibirlilerdi. Ve birgün kibirli adamın kibirli paraları tükendi. Tek ben kalmıştım. Bu nedenle şişko adam beni bir hazine gibi koruyordu. Zaten bir hazineydim onun gözünde.
En sonunda şişko adam borçta kaldı ve ve beni iyi yürekli bi terziye verdi.Bu terzinin dükkanında çok iyi arkadaşlar edindim. Ben hayatımın sonuna dek burada yaşamak isterdim ama öyle olmadı...

Bu Günün İşini Yarına Bırakma

2010-11-20T20:17:00.004+02:00

Tuana , okullar bir hafta tatil olduğu için çok mutluydu. Kurban Bayramı vardı. Komşu evlerde , arkadaşları ile şeker toplayacak ve bütün tatil doyasıya bisiklet sürecekti. Ama onu endişelendiren bir konu vardı. Tatil uzun olduğu için öğretmenlerinin çok fazla verdiği bir ton ödevin üstüne bir de türkçe öğretmenlerinin okumak için verdiği kalın kitap eklenince iş çığrından çıkıyordu. Tuana Cuma akşamı uyumadan önce yarın sabah yatağımdan fırlayıp fotokopilerin yarısını bitireceğim, diye düşündü. Yarın sabah kalktığında canı hiç mi hiç kalkmak istemedi. Dün akşam saat 11.00'e kadar izlediği korku filmi onun yataktan çıkmasını engelliyordu sanki. Tuana yeniden uykuya daldı...
Annesi onu uyandırdığında saat 10.00 olmuştu. Tuana birden dün akşam kararlaştırdığı planı hatırladı. Ama bunun için çok geçti artık. Yarın sabaha artık dedi kendi kendine , ve içini rahatlatmaya çalışarak annesi ile birlikte kahvaltı sofrasına oturdu. Bu vakitten sonra bütün zamanını arkadaşları ile dışarda bisiklet sürüp top oynayarak geçirdi. Akşam olduğunda ödevleri hakkındaki konu beynine girdi. Tuana bu düşünceyi beyninden çıkarmaya çalıştı ama bir türlü başaramadı. En sononda dayanamayıp masasının başına oturdu , lambasını yaktı , kağıtlarını çıkardı ve ödevlerini yapmaya başladı. Ama dikkatini toplayamıyordu bir türlü. Ne oluyordu onu! Hem kendine , hem öğretmenlerine , hem arkadaşlarına , hem de ailesine kızıyordu.
Ne olurdu sanki dikkatini toplayabilse, ne olurdu sanki öğretmenleri bu kadar çok ödev vermeseydi, ne olurdu sanki arkadaşları onu dışarda bu kadar tutmasaydı. ne olurdu sanki ailesi onun üzerinde baskı uygulamayı bıraksaydı. Ne olurdu sanki,dünya tersine mi dönerdi?
Okullar yarın açılıyor. Tuana'nın bütün ödevleri masasının üstünde üst üste yığılmış durumda. Tuana ne yapacağını bilmiyor. Annesine mi söylesin acaba? Ama annesi çok kızar.En sonunda Tuana annesine söylemeye karar veriyor. Öğleden sonra. Annesi temizlik yapıyor. Tuana annesinin yanına yaklaşıyor. Yutkunuyor. Çok korkuyor. Ya annesi kızarsa? En sonunda annesine olayı anlatıyor:
_ Şey anneciğim , şey mmm ben hiç bir ödevimi bitiremedim de bana yardım edebilir misin? şey çok çok özür dilerim.
Annesi ona hayretle dönüp bakıyor. Ve ağzından şu sözcükler dökülüyor:
_ Benden özür dileme Tuana. Bu benim hatam değil cezasını ben çekmiyeceğim. Sen çekeceksin. Öğretmenlerinle konuşacağım. Ayrıca bu öğleden sonranın hepsini derslerini çalışarak geçireceksin. Yapabildiğin kadarını yap. Yapamadığını da öğetmenine dürüst bir şekilde söyle. Ayrıca şu sözümü de hayat boyu aklından çıkaram:

'' BU GÜNÜN İŞNİ YARINA BIRAKMA''

Kitap Okumak...

2010-11-08T16:55:00.003+02:00

Neden kitap okuruz?
Soru dıştan bakıldığında çok kolay: ''Bilgiye sahip olmak için , hayal gücümüzü genişletmek için,kelime dağarcığımızı geliştirmek için falan filan falan filan''Fakat içerilere doğru indiğimizde hiç de öyle değil. Bence kitap okumanın en önemli faydası kitapların bizi değiştirmesi.
Daha da altlara indiğimizde ''neden kitap okuruz?'' sorusuna şöyle bir cevap çıkarabiliriz:
''Kitap hayal dünyamızı geliştiren ama neden yaptığımızı fazla sorgulayamadığımız ya da gerekçesiz yaptığımız faaliyetlerden biridir.Okumanın bir çok faydası vardır.Kitap okurken odanızın içindeki pencereden atlayarak dünyanın öbür ucuna , Yeni Zellanda'ya gidebilirsiniz. Ya da ıssız bir adada açlıktan ve susuzluktan ölmemek için bir sürü macera yaşayabilirsiniz. Kitap okumanın faydaları kişiden kişiye değişir: kimine göre zaman öldürme, kimine göre bilgi edinme , kimine göre düşünce yapımızı geliştirme , kimine göre haz alma , kimine göre kelime haznesini değiştirme... Fakat kitap bunlardan başka boş zamanı değerlendirmek için de okunur.''

Kitap okumak keyif mi zorunluluk mu?
Tabii ki keyif! Belki de çok okuyan kişiler için öyle.Bir kitabı zorla mı okursak o kitaptan keyif alırız, yoksa keyifle mi okursak keyif alırız? Cevap herkes için aynıdır:''Bir kitabı keyifle okursak o kitaptan keyif alırız.'' Peki bu cümle mantıklı geliyor mu? Neyi neyle okursak neyden ne alırız??? Öğretmenlerin yaptığı gibi cümleyi inceleyelim:
Evet çocuklar! İlk cümlemiz ''bir kitabı keyifle okumak''
Peki bundan ne anlıyoruz? Bir kitabı zorla okursak ne olur? Bu sorunun yanıtı çok kolay. Bir kitabı zorla okursak odamızın duvarları üstümüze üstümüze gelir. Nefes alamayız , daralırız. Kısaca kitabı okumayıp bırakmak isteriz. Fakat hem okuldaki öğretmenlerden , hem de evde anne ve babamızdan aldığımız ''kitap okuma '' kanunlarına göre bir kitaba başlandığında o kitap yarım bırakılmaz. Bu nedenle o kitabı okuyup bitirene kadar ölür ölür diriliriz.
Şimdi gelelim ikinci cümleye!''bir kitaptan keyif almak''
Bir kitabı keyifle okursak o kitaptan ''keyif alırız''. Bir kitabı keyif almadan okursak o kitaptan keyif alabilir miyiz? Hayır! O halde bir kitabı keyifle okumak ve bir kitaptan keyif almak deyimleri birbirini tamamlar.
Şimdi gelelim kitap okumayı sevmeyen çocukların düşüncelerine. İşte size bir örnek:
''İş çığrından çıktı artık! Okulda yeni bir uygulama başladı. Öğleden sonraki ilk dersten önce bütün okul donacak ve on beş dakika kitap okuyacakmışız. Ne istiyorlar bizden bir anlasam...
Şuleler'in okulunda yapılıyordu da gülüyorduk. Bizim de başımıza geldi işte! Müdür hepimizi topladı Cuma günü ve müjdeli haberi verdi. Özel bir zili olacakmış bu saatin.(Bence itfaiye sireni gibi; yangın var , diye bağırası geliyor insanın) Herkes hemen sınıfına koşuşturacakmış.(okumak için donmaya can atıyoruz ya !)Ama ne istersek okuyabilirmişiz.(Bora , ''Futbol gazetesi de okuyabilir miyiz?'' diye sordu ; kabul etmediler. Hem de bozuldular. İstediğimiz her şeyi okuyamayacağımız açık yani.)
Önemli olan günün belli bir süresini okumaya ayırmakmış.(okumaya karşı değilim ama böyle zorlama sessizliklerle okumanın ne yararı var?) Bu uygulama gelişimimize katkı sağlayacak ve okuma alışkanlığımızı arttıracakmış.(okuyormuş gibi görünme ya da aklım başka yerdeyken herhangi bir şey okuyabilme becerilerimin artacağı kesin.)
Küçük sınıflara baktım geçen gün , ne güzel , uslu uslu girdiler sınıflarına . Sonrası sessizlik. Herhalde açıp okuyorlardır. Küçükken öyledir ya okumak bile heyecan verir. Ama sonra değişir. Yeni heyecanlar girer insanın aklına . En azından bende öyle oldu. Bizden de küçük sınıflar gibi davranmamızı nasıl isteyebilirler?Hiç hakları yok zoraki uygulamalara. Onların yüzünden artık evde de okumaz oldum. Nasılsa ''dondurarak''o zamanı benden çalıyorlar...''

Sınıfımızın Veda Partisinde Öğretmenime Yazdığım Yazı ve Şiirler

2010-06-14T15:47:00.003+03:00

Öğretmenim , haftada beş gün annemin, babamın yerine geçtiniz. Eğitimn , öğretimin önemini, bencilliğin , cimriliğin kötülüğünüdevamlı hatırlatıp benliğime kazıdınız. Öğretmenim sizin sayenizde , okumayı , yazmayı, resim yapmayı , şarkı söylemeyive daha birçok faydalı aktiviteleri öğrendim.Kalbimin % 50 'si sizindir.Size ne kadar teşekkür etsem yetmez. Sizden nasıl ayrılacağımı tam beş yıldır düşünüyorum. Öğretmenim , sizi çok seviyorum. Sizin için yazdığım şiiri okumaktan onur duyarım.

SEVGİNİN DİLİ

Daha küçük bir çocukken
Birden baktım büyümüşüm
Uzun yıllar geçmiş
İlkokul bitmiş,anılarım gitmiş.

Yaşıyorum öğretmenim
Taşıyorum öğretmenim
Karanlığı yırtacağız
Aydınlığa çıkacağız.
Hem yanımda
Hep karşımda
Oturarak bana
Öğütler verdiniz öğretmenim.

Canım öğretmenim
Bu sözü duyduğumda
Sevgi dolar hep kalbim
Her zaman mutlulukla,
şarkılar söylerim.
Veda partimizde
Bu şiiri okumaktan
Büyük onur duyarım
Saygılarımı sunarım.

Değerli öğretmenim,sevgili arkadaşlarım;
Bu güzel günümüzde arkadaşlarım ve öğretmenimle olmaktan onur duyarım. Hepinize iyi eğlenceler. Öğretmenimize böyle bir veda partisi düzenlediği için sonsuz teşekkürlerimi yoluyorum. Her zaman mutlu ve huzurlu kalmak dileğiyle, iyi eğlenceler.

Kedimiz Sarıoğlan

2010-02-05T12:17:00.006+02:00

Sarıoğlan anneannemlerin biricik kedisidir. Anneannemlerin geriye kalan tek kedisi Sarıoğlan'dır. Sarıoğlan beni de sever ama en çok dedemin ve anneannemin yanında durmayı ister. Bir gün yine anneannemlerin evlerine gitmiştim. Dedemin odasında dedem ile birlikte çalışıyordum. O sırada anneannem salonu yatak odasını ve mutfağı elektrikli süpürge ile süpürüyordu. Sarıoğlan'ın süpürgenin sesinden korktuğunu bilmiyordum , ama öğrendim. Sarıoğlan hop diye dedemin dolaplarının üstüne çıkmasın mı? Ben de bunu fark edince sandalyenin üzerine çıkarak sarıoğlan ile oyun oynamaya başladım. Sarıoğlan da bana şaşkın şaşkın bakıyordu. Tam tırnak atacaktı ki (!) aradan sıyrıldım. Anneannem de süpürmeyi bitirdi .Bu arada ; Sarıoğlan ile oyunumuz bitti.

Anadolu Medeniyetleri Müzesinin Geziyoruz

2010-01-29T10:15:00.010+02:00

Merhaba !
Bugün sizlerle birlikte ''Anadolu Medeniyetleri'' müzesinin gezeceğiz.
Müzeye giderken eski bir cami , Ankara Kalesi ve Atatürk 'ün ünlü heykeli ile karşılaşıyoruz. Hemen müzeye geliyoruz. Merdivenler oldukça uzun. Hepemizin yüzünde bir tebessüm var. Müzeye girdiğimizde binlerce yıl önce yaşayan insanların yonttuğu taşlar çıkıyor karşımıza . Binlerce yıl önce avladıkları hayvanların resimlerini değişik bitkilerden boya elde ederek duvarlara çizerlermiş .

Milattan önce 7000 yılında Çatalhöyük evleri de çok dikkat çekiyor. Eskiden Konya'da leoparlar yaşarmış. Boğa başlarını evlerine süs olarak kullanırlarmış.

Bakır ve Tunç elde edilmeden önce topraktan yapılan mutfak eşyaları , hayvan yağı ve süt saklamak için kullanılırmış.

Milattan önce 3000 yılında bakır elde edimiş . İnsanlar bakıra kalay katarak tunç elde etmişler.

Karşımıza Hacılar köyü ''Ana Tanrıça'' figürleri çıkıyor. Canhasan ana heykelcikleri de muhteşemdi.

Hitit uygarlığının simgesi sayılan ve Ankara Kızılay meydanında da heykeli bulunan , Hitit Güneşi 'nin orjinali burada...

Boğa heykelleri de çok göz kamaştırıcıydı.

Binlerce yıl öncesinden kalan eşyalara dokunabilmek sanki tarih öncesine yolculuk yapmak gibi...

Yazı tabletleri o kadar ilginçti ki ...
Asurlular Mezopotanyadan Anadolu 'ya gelerek çivi yazısını oraya getirmişlerdir.Karşımıza çok etkileyici mühürler çıkıyor.

Bakırdan yapılmış olan kazan , çanak ve çömlekler çok dikkat çekiyor.

Eski yıllardan kalma paralar gerçakten insanların ilgisini çekiyordu.Lidya 'lılar M.Ö. 7. yüzyılda ilk madeni parayı basmıştır.Lidya hakimiyeti M. Ö. 546 yılında persler tarafından yıkılır.
Urartu iğneleri hem elbise hem de saç iğnesi olarak kullanılırmış.

Şimdi hangi medeniyetleri gezdiğimize bir bakalım;

Hititler
Frigyalılar
Lidyalılar
Urartular
İyonyalılar
Romalılar
Bizanslılar
Selçuklular
Osmanlılar

M.Ö. 2000 sonlarında boğazlar üzerinden Anadolu'ya gelen deniz kavimleri köklü değişikliklere neden olur. Anadolu Hitit uygarlığı silinir , Yunan halkı ile Anadolu halkının birleşmesiyle İon uygarlığı başlar.
M.S. Romalılar, Bizanslılar , Selçuklular , Osmanlılarla devem eden Anadolu uygarlıkları Türkiye Cumhuriyeti ile devam etmektedir.

ANNEM GİBİ BABAM GİBİ

2010-01-18T16:28:00.001+02:00

Kucakladın bizi sardın canına,

Sevgiyi , saygıyı kattık şanına,

Sevgi dolu bir gün daha

Artık rahatız yaşasın öğretmenim.

/*-+/*-+/*-+/*-+/*-+/*-+

Daha küçük bir çocukken

Birden baktım büyükken

Uzun yıllar geçmişti

Öğretmenim gitmişti.

/*-+/*-+/*-+/*-+/*-+*/*-+

Bu yıllarda hala

Gözlerim oralarda

Hala daha bakıyorum

Eski fotoğraflarıma

/*-+/*-+/*-+/*-+/*-+/*-+

Ellerinizden öpüyorum.

Testlerimi çözüyorum

Emin olmak için de

Söylüyorum a,b,e,d

/*-+/*-+/*-+/*-+/*-+/*-+

Her gün birden yarışıyorum

Her gün sizinle koşuyorum

Egzersiz yaparak yaşamak

Her zaman iyidir diyorum

/*-+/*-+/*-+/*-+/*-+/*-+

Öğretmenim canım benim

Siz her zaman derdiniz

Ben sizin babanızım

Ben sizin ananızım diye

/*-+/*-+/*-+/*-+/*-+/*-+

Şarkılar söyler iken

Resimler yapar iken

Ne güzel de söylerdim

Yapan benim öğretmenim

/*-+/*-+/*-+/*-+/*-+/*-+

Yaşıyorum öğretmenim

Taşıyorum öğretmenim

Karanlığı yırta yırta

Çıkacağız aydınlığa

/*-+/*-+/*-+/*-+/*-+/*-+

Canım öğretmenim

Sevgi dolar kalbim

Daha neler neler bana

Bu yıllarda hala

/*-+/*-+/*-+/*-+/*-+/*-+

Bize birsürü bilgi veriyorsun

Seve seve öğretiyorsun

Canım öğretmenim

Minnet doldu kalbim

SEVDA'NIN GÜNLÜĞÜ

2010-01-17T14:09:00.007+02:00

Sevda öğretmeninden öğrenmişti günlük yazmayı. Öğretmenleri , onlara istedikleri zaman istedikleri gibi günlük tutabileceklerini söylemişti. Sevda da öğretemeninin dediği gibi günlük tutmak istedi.O akşam yattığında günlüğünü yazmaya başladı ki annesi odasına girdi.Dişini fırçalayıp fırçalamadığını sordu ve daha sonra da çıktı.
Sevda , artık yalnızdı. Günlüğünü istediği gibi , rahatça yazabilirdi. Hemen yazmaya başladı. Sevda günlüğüne şöyle yazıyordu:
''Merhaba Günlüğüm;
Bu sabah uyandığımda telaş ile kalktım. Çünkü saat 7 'yi 15 geçiyordu.Hemencecik giyindim ve giyinirken bir yandan da anneme sesleniyordum , Kahvaltıyı hazırlasın diye. Annem bana hiç bakmıyor , kardeşimle ilgileniyordu.
Bu durumdan her zaman rahatsız olmuşumdur. Neyse. Annem elbette birkaç parça ekmeğe yağ sürüp yiyebildim.
Bu yeterdi bana . Nasıl olsa yemek yemeği seven bir kız değildim. Biraz yağ - bal yedikten sonra dişlerimi fırçaladım. Çantamı sırtıma taktım ve her zaman yaptığım gibi yine Eda arkadışıma gittim. Onu da peşime takarak
okula vardım. O sırada sıra arkadaşımın da daha yeni geldiğini gördüm. Okuldaki zaman hızla geçti.İngilizce dersinden 2 tana kırmzı artım olmasını dikkatini çekerim. Eve geldiğimde evdeki zamanımın yarım saatini yemek yiyerek geçirdim.Bu bana iyi gelmişti. Böylece aklıma dersler girecekti. Yemek yedikten sonra anneannem ile telefon ile konuştum. Daha sonra ödev yapmaya başladım. Ödevimi yaparken çok dikkatli olmam gerekiyordu . Ödev yapmaktan başım biraz ağrımıştı. Ödevlerimi bitirmiştim. 23 Nisan için ilde yarışacaktım. Bunun için seçilmiştim. Bu nedenle acilen bir şiir ve bir yazı bulmam gerekiyordu. Yazı bulmak çok kolay geldi bana . Ama şiir bulmakta zorlanmıştım. Neyse , güzel bir şiir bulabildim. Daha sonra annem beni anneannemleregönderdi gndermedi gitmek zorunda kaldım. Bu iş beni yormuştu. Dinlenmek istiyordum.
Ama dinlenmedim. Tam tersine annemin benim için aldığı İngilizce kitabını çalıştım. O kitaptan da 3 tane test çözdüm. Annemin bilgisayarda açtığı esere dalmıştım. Öyle dalmışım kardeşimin geldiğini farketmemişim bile.
Kardeşim geldikten sonra her şey bitti. Kitaplarımı kapattım ve hızla sofraya oturdum . Öyle bir yemek yedim öyle bir doydum ki , anlatamam. Kardeşim ile ilk önce koltuktan koltuğa koşuşturarak. spor yapmaya başladık.
O da yetmezmiş gibi öyle bir oyuna daldık ki sanki sahne önünde oyun oynarmış gibiydik. Oyun oynarken bir anda annem 'Bir Zahmet'adlı filmin başlamış olabileceğini hatırlattı bizlere. Hemen açtık televizyonu. Seyretmeye başladık ve harika bulduk bu bölümünü. Tam 'Bir Zahmet'adlı filmin bittiği bir anda babam geldi.
Babam ile birlikte yatak odasına gittik. Orada ailecek sohbetimiz tamamladık. Babamın elini ve yüzünü yıkamasını bekledikten sonra babam ile birlikte kısaca oyun oynadık. Fakat o gün az ders çalıştığımı düşünerek odama çekildim. Matematik kursu ödevlerimi bitirdim ve anne , babamın yanına gittim. Makarna yedim, çay içtim. Bu bana iyi gelmişti . Hemen odama geri döndüm. Saatin ilerlediğini ve yatma vaktini geldiğinin farkına vardığımda , hemen dişimi fırçaladım ve yattım. ''

Kanlıca Mantarının Öyküsü

2009-11-01T14:32:00.009+02:00

Merhaba!
Ben bir kanlıca mantarıyım. Şimdi size nasıl büyüdüğümü , büyürken nasıl maceralar atlattığımı anlatmak istiyorum.
Büyük bir kanlıca mantarından spor olarak çıktım. Yeşil ve sulak bir alana yerleştim. Yanımda yemyeşil bir tane de arkadaşım vardı. Zamanımı arkadaşımla konuşarak geçiriyordum. Fakat o günlerde pek fazla yağmur yağmıyordu. Ve ben de kurumaya başlamıştım. Yanımdaki yemyeşil arkadaşım da biraz kurumaya başlamıştı. Yaşadığım ormandaki bütün canlılar ölüyor ve bağzıları da kuruyordu. Yaşadığım bu olay beni çok etkilemişti. Ben her zaman ileriki günlerde nefis bir kanlıca mantarı olmayı hayal ederdim. Fakat yağmurun yağmamasıyla bütün hayallerim yıkılmıştı. Ayrıca bu olay sadece beni etkilememişti. Yanımdaki arkadaşım ömrünün bittiğini sayıklayıp duruyor , hangi gün öleceğini tahmin etmeye çalışıp duruyordu . Büyürken böyle bir aksaklıkla karşılaşacağımı hiç ummamıştım.
Bir gün üzerime minicik bir su damlası düştü. Ve bir tane daha. Ve en sonunda da kocaman bir tanesi tam başımın ortasına düşüverdi. Yağmurun tadını alabiliyordum. Daha ilk yağmur damlasında anlamıştım zaten.Yağmur bir kaç saat sürdü. Belki de bir kaç gün. Bir kaç gün de sürse , bir kaç saat de sürse ben çok şenlenmiş ve eski rengime kavuşmuştum. Günler geçtikçe büyümeye başladım. Artık yağmur bol bol yağıyordu. Ben de hızla gelişiyordum . Günlerim neşeyle geçiyordu. Mutlu günlerden sonra tam toplanacak büyüklüğe gelmiştim. Günlerden bir gün kulağıma bir ses geldi . Bu ses:
- Aaaaaa! diye bağırıyordu.
İşte tam o sırada bir nesne beni tuttu ve de tuttuğu gibi de kesti. Beni keserken canım o kadar çok yandı ki bilemezsiniz. O nesne beni kestikten sonra başka kanlıca mantarlarının da bulunduğu bir sepete attı. Beni sepete attıktan sonra sallanmaya başladım . Midem bulanıyor ve başım dönüyordu. O zaman uyuya kalmışım. Uyandığımda kendimi geniş bir kapta buldum. Tam o sıralarda küçük parçalara ayrılmaya başladım. Beni küçük parçalara ayırdıktan sonra başka bir kaba aktardılar. O kapta ısınmaya başladım. Rengim de değişiyordu.
Ve birden keskin bıçakların arasında çiğnenmeye başladım .

Bu Bir Kanlıca mı?

2009-10-31T20:15:00.004+02:00

Merhaba!
Benim ismim İzel. Ankara'da yaşıyorum. Tatil için köyümüze gittim. Şimdi size bu köyün etrafını çevirmiş olan ormanın içinde nasıl bir olay yaşadığımı anlatmak istiyorum.
Dedem ve anneannemi ormanda gezmeye ikna etmek için büyük bir çaba harcadım. En sonunda onları bir orman gezisine çıkarmak için ikna etmeyi başardım. Dedem sopasını , anneannem sepetini aldıktan sonrs yola çıktık. Bu geziyi yapma amacımız. biraz kanlıca mantarı bulmaktı. Kanlıca mantarı turuncu renktedir. Kenarlarında belli belirsiz koyu çizgiler görünür. Kokusu da çok güzel olur. Biz kanlıca mantarını kesmek için bıçak kullanırız. Ama köylüler elleriyle koparmayı tercih ederler.
Ben de tam bir kanlıca mantarı meraklısıyım. Bir kanlıca mantarını elime alıp saatlerce koklayabilirim. Uzakta turuncu bir şey görürsem hamen yanına koşar incelerim.
İşte o ngün de böyle bir geziye çıkmıştık. Dedem ve anneannem bize yeni bir yol önerdi. Bu yolda ilerlemeye başladık. Bol ağaç kütüğü bulunan bir yerde mola verdik. Fakat ben yerimde duramıyordum.Uzaktan turuncu bir şey gördüğümde umutlanıyor.Yanın gidip de onun zehirli bir mantar olduğunu gtörünce hayal kırıklığına uğruyordum.
En sonunda molamız bitti.Ben anneanneme bir soru sordum:
- Anneanne yolun ortasında kanlıca mantarı bulunur mu?
Anneannem:
- Allah izin verirse bulunur , dedei.
Ben de ozaman umutlanmaya başladım. Yolun kenarını değil , Yolun ortasını incelemeye başladım. Uzakta tam yolun ortasında turncu bir şey gözüme çarptı. Koşarak yanına gittim. Biraz umutlanmaya başlamıştım. Gerçekten bu bir kanlıca mantarı olabi,lir miydi. Evet! Bu bir kanlıca mantarıydı. Hemen kesip cebime koydum. Bu bir kanlıca mantarıysa , bu kanlıca mantarının yakınlarında da kanlıca mantarı olabilirdi. Hemen aramaya giriştim. Yolun sağ tarafına baktım . Bir sürü turuncu noktalar vardı. Çok heyecanlıydım. Yolun ortasında bir kanlıca mantarı bulmuştum. O zaman ,yolun kenarında 10 tane kanlıca mmantarı bulabilirdim. Hiç yerimde duramadım.Hemen turuncu noktaların yanına gittim. Bunlar tam orta boyda çok taze kanlıca mantarlarıydı.
Hemen hepsini teker teker topleamaya başladım. Topladıkça bitmiyorlardı. Bu kadar çok kanlıca mantarı bulduğumu anneanne ve dedeme anlatmak için sabırsızlanıyordum.
Dayanamöadım ve kanlıca mantarlarını saymaya başladım. Tam 23 tanelerdi. Anneanem ile dedemin yanına koştum. Bu nefis kanlıca mantarlerını anneannem ve dedeme gösterdim. Anneannem ve dedem de çok sevindiler. Yolun ortasında bulduğum kanlıca mantarını da gösterdim.
Geziden sonra eve geldik. Anneannem kanlıca mantarları kararmasın diye çabucak doğramaya başladı.Doğrarken birden durdu
Yoksa benim bulduğum 23 mantar kanlıca değil miydi?

Güven Dolar Evimiz

2009-10-31T20:00:00.004+02:00

Babacığım seni ne kadar seviyorum bir bilsen
Her zaman yanımda olurdun sen
Her vakit yardımcı olur
Öğütler verirdin sen

Babacığım seninle
Evimize can gelir
Güven dolar evimiz
Reis eve gelince

Kulağıma öğütler
Neler söylerdin neler
Güven dolar içimiz
Babam gelin deyince

Babam hadi deyince
Mutlu olur kalbimiz
Öğütler söyleyince
Merak eder hepimiz.

Babacığım seni ne kadar seviyorum bir bilsen
Her zaman yanımda olurdun sen
Her vakit yardımcı olur
Öğütler verirdin sen

Bir Küçücük Gül İken

2009-10-31T19:34:00.004+02:00

Anneciğim seni ne kadar seviyorum bir bilsen.
Her zaman yanımda olurdun sen,
Her vakit yardımcı olur,
Ninniler söylerdin,

Küçükken yudum yudum,
Sütlerinle uyudum.
Bir küçücük gül iken,
Anne , sevginde boğuldum.

Kulağıma ninniler,
Neler söyledin neler.
Bir küçücük gül iken,
Kucağına gömüldüm.

Hiç ayrılmazdım,
Bir küçücük gül iken .
Kucağında büyüttün,
Her zamanki yerinden.

Anneciğim seni ne kadar seviyorum bir bilsen,
Her zaman yanımda olurdun sen,
Her vakit yardımcı olur,
ninniler söylerdin sen,

Ormanım

2009-09-29T14:47:00.007+03:00

Ormanımın süsüsün
Ormandaki hayvanlar
Bizimle gurur duyarlar
Ne güzelsin ormanım

Ağaçlar ve çiçekler
Ormanımın neşesi süsü
Keşke bende görebilseydim
Ormanları hayvanları

Sensin benim ormanım
Ben seni çok severim
Sen herşeyden de4ğerlisin
Sakın bunu unutma

Geveze Olan Gizem

2009-08-17T10:34:00.005+03:00

O gün hava çok güneşliydi. Karabük civarında bir köyde Gizem adında bir kız yaşardı.
Gizem köyünün civarındaki yemyeşil ormanda gezmeyi çok severdi. Tabi Gizem biraz gevezeydi. En azından kendisi öyle düşünüyordu. Ayrıca gevezeliğinden kurtulmak istiyordu. Fakat ne kadar uğraşsa da gevezeliğinden kurtulamazdı. Bir gün pararmağına bir yüz resmi çizerek ve onunla konuşarak ormanda ilerlemeye başladı. O sırada ilerde üstü hurma ağacı yapraklarıyla süslenmiş bir yeşillik alan gözüne çarptı. Oraya bakmak için ilerledi. O sırada önüne bakmıyor parmağıyla konuşuyor gevezelik yapıyordu. osırada ayağını bastığı yeri göremeden hurma yapraklarının üstüne basmasın mı? İşte ne olduysa osırada oldu. PAAT! KÜÜT! diye bir çukura düşmesin mi? Halbuki o çukur bir avcının av yakalamak için kurduğu bir hayvan tuzağıymış. Sonra ne mi olmuş? Köylüler Gizem'i bulup çukurdan çıkardılar. Gizem de bu olaydan sonra artık gevezelik yapmıyordu. Köyünde mutlu bir hayat sürerek yaşadı.

Doktor Olmak İsteyen Çocuk

2009-01-26T13:30:00.007+02:00

Aslı,saçı uzun ,gözleri mavi güzel bir çocuktu. Aslı koşup oynamayı , ip atlamayı çok severdi. En sevdiği oyun körebe idi.Yine bir gün arkadaşları ile oyun oynuyordu. Gözü kapalı arkadaşlarını yakalamaya çalışırken, göğsünün daraldığını nefes almasının zorlaştığığını hissetti. Gözünü açtığında beyaz önlüklü insanlar etrafında toplanmış , kendisi hakkında konuşuyorlardı. Beyaz önlüklü insanlar Aslı'nın gözlerini açtığını görünce mutlulukla gülümsediler.Aslı yattığı yerden kalktı. Yattığı yerden kalkıp üstünü giyecekti. Fakat beyaz önlüklü insanlar,yani doktorlar, onun kalkmasını engellediler.Aslu başını yatağın üzerine koyarak uyuya kaldı. Tekrar gözlerini açtığında kendini ameliyat odasında buldu Fakat fazla duramadı. Ameliyat olacaktı.
Aslı ameliyat olduktan sonrakendini bağızı çocukların yanında yatarken buldu. Çocuklar kendi aralarında konuşuyorlardı. Aslı da konuşmaya katılmak istedi. Fakat o sırada dokor içeri girdi. aslı'nın sağ tarafında yatan çuocukla biraz konuştuktan sonra kapıyı açarak çıktı. Aslı bu anı fırsat bilerek sağ ve sol tarafında yatan çocuklarla tanıştı:
-Merhaba! Benim ismim Aslı,dedi.
Yanındaki çocuk:
-Merhaba! Benim ismim de Elif. Tanıştığıma memnun oldum ,dedi.
Fakat Aslı'nın sağ tarafında yatan çocuk hiç konuşmuyordu.Aslı'nın arkadaşı Elif yanındaki kız çocuğunun işitme engelli olduğunu söyledi.
-Onun ismini de ben söyleyeyim, diyerak çocuğun ismini söyledi.
İsmi Sema imiş. İlk defa duyuyordu. Ama yine de hoşuna gitmişti.Sema'nın ne demek olduğunu sordu. Arkadaşı Sema'nın işitme engelli olduğunu unutmuştu. Cevap alamayınca arkadaşı Elif söze karıştı:
-Sema'nın ne demek olduğunu hatırladım!,diye bağırdı.
Aslı:
-Peki ne demek?, diye sordu.
Arkadaşı Elif:
-Sema ...Gökyüzü demekti! Evet gökyüzü demekti Evet! Evet! Evet!,diye bağırmaya başladı.
Zamanın nasıl geçtiğinden haberleri yoktu.Doktor içeri girerek,akşam olduğunu ,yatmaları gerektiğini söyledi. Üç arkadaş da birbirlerine ''iyi geceler''diyerek uyudular. Aslı sabah uyanınca annesi ile babasını karşısında gördü . Yatağından fırlayarak onlara sarıldı:
-Anneciğim ve babacığım;sizi gördüğüme çok sevindim. Size söylemek istediğim bir şey var. Ben büyüyünce doktor olmak istiyorum. Bunun için çok çalışacağıma söz veriyorum, dedi.

Bir Konu

2009-01-26T12:27:00.003+02:00

Bir zamanlar , bir ülkede bir konu yaşarmış. Yaşarmış yaşamasına ama yaşamak için barınmak gerekir ya, bu nedenle bu konunun da bir evi varmış. Bu konu bir gün iki küçük çocuk tarafından konuşulmaya başlamış. Tabii bu konu da o kadar çocukların konuşacağı bir konu da değilmiş ya. Bu yüzden çocuklardan biri:
_ Bu konu kapandı , demiş ve konuyu alıp kapısını (evinin kapısını) kapatmış .

Sevgili Atatürk ;

2009-01-26T11:28:00.006+02:00

Seni keşke görebilseydim,kime benzediğini anlayabilseydim ve güzel sesini duyabilseydim . Atatürk'üm biliyor muydun? Ben seni göremesem bile çok özledim.Okulda Hayat Bilgisi ve Türkçe derslerinde çoğu zaman senden bahsediyoruz. Bu sene 4. sınfa geçtiğim için Sosyal Bilgiler dersinde senden daha daha çok bahsediyoruz.Tabii Türkçe dersini de unutmayalım. Neyse sözü uzatmayayım. Biraz da kendimden bahsedeyim. Ben 1999 yılında Ünye'de , Aralığın 6 'sında Pazartesi günü doğdum. Abim veya ablam yok. 8 yaşında 2. sınıfa giden küçük şirin bir kardeşim var. İsmi Zeynep. Şu anda ders çalışıyor. Benim isimim ise Ayşe.
Kardeşim çalışkandır. Sabah erkenden kalkar. Televizyon seyreder. Ben ise çok geç kalkarım. Ben de kardeşim Zeynep'le beraber biraz televizyon seyrederim. İşte Atatürk, benim hayatım böyle. Sen de ölmeseydin senden de mektup alırdım. Kısmet böyle imiş.
Neyse görüşmek üzere gülü güle.
Tarih:26/01/2009

AYNA OLSAYDIM

2008-10-05T19:02:00.005+03:00

Ben ayna olsaydım ailemi ve akrabalarımı göstermek isterdim. Ormanı ve ormandaki bütün güzel ağaçları gösterirdim. İyi hayvanları, meyve ve sebzeleri , onları büyüten ağaçları, ağaçları büyüten insanları gösterirdim.Rengarenk çiçekleri, onları büyüten insanları da unutmaz onları da gösterirdim.Ben ayna olsaydım, kirli ormanları, kişisel bakımlarını iyi yapmayan insanları , kötü yürekli insanları , hırsızları ve dilencileri göstermezdim.Ormanları kirleten insanları, ağaçları kurutan onlara taş vb. şeyleri atanları göstermezdim.Kısacası kötü yürekli insanları göstermez , iyi yürekli insanları gösterirdim.Çünkü ben de iyi yürekli ve çalışkan bir çocuğum.

Atatürk Şiirleri

2008-09-03T21:31:00.005+03:00

Atatürk
Atatürk 'üm Atatürk 'üm ,
Allah korudu seni,
Sen olmasan ülkede,
Gitmezdi hain düşmanlar.
** ** ** ** **
Atatürk 'üm Atatürk 'üm,
Öpmek istiyorum elini,
Sen olmasan da burada,
Hayalen görüyorum seni,
** ** ** ** **

Atatürk' üm Atatürk 'üm
Ne kadar hızlı geçti zaman.
Ben göremedim ama,
Dedelerim gördü seni.

Atatürk 'ün Hizmetleri

Atatürk kongreye katıldı,
Ordu kurdu,
Devrim yaptı,
Herkese saygılı davrandı.
*-*-*-*-
Cumhuruyeti kurdu,
Bol yiyecekler getirdi,
Kadınlara hak verdi,
Mutluluğu yaşadı,
*-*-*-*-
Atatürk'üm teşekkürler,
Cumhuriyeti kurduğun için.
Hain düşmanları,
Ülkeden kovduğun için.

Başbakanın Altın Sandığı

2008-08-19T19:43:00.005+03:00

Başbakan çok zengin biriymiş.Birgün çalışa çalışa odasında bir sandık altın biriktirmiş. Başbakan buna çok sevinmiş. Bunu hiç kimseye söylemeyecekmiş ama başbakanın bir yardımcısı duymuş. Gizlice bir plan yapmış. Bu planı uygulamaya başlamış.Gizlice odaya ilerlemiş. Başbakanın odasında olup olmadığını anlamak için kapıyı tıklatmış.O sırada başbakan odasında çalışıyormuş. Kapı tıklamasını duyunca :
- Kim O ? Diye seslenmiş.
Başbakanın bakıcısı bunu duyunca :
-Ben ! Demiş. Kapıyı açmış ve :
- Kendi odam sanmışım , demiş.
Başbakan onu cezalandırmış .Herkes şaşkınlıkla başbakana sormuş:
-Niçin onu cezalandırdınız?
Başbakan :
-Çünkü , demiş , o benim odamın kapısını tıklatttı ve kendi odası sandı.
İnsan kendi odasına girerken kapısını tıklatır mı? işte bu yüzden anladım , demiş.
Herkes başbakana hayran kalmış ve böyle bir başbakanları olduğu için gurur duymuş.

Dolap İle Sepet

2008-03-05T10:37:00.003+02:00

Esma'nın odasında bir dolap ile bir sepet vardı. Dolap cimriydi , hiç kimsenin içine girmesini istemezdi. Sadece kendi gibi kötü arkadaşlarını sokardı. Esma , kendi sepetini çok severdi. Sepetini koymak istediğinde , dolap kapağını kilitli gibi gösterirdi. Esma da sepetini masasının üzerine bir kenara koyardı. Bir gün Esma sepetin içinde nefis kurabiyelerle geldi. Dolap kurabiyeleri görünce onun da canı istedi. Ama çocuk dolaba bakmadı bile. Sepeti masasının üzerine koydu. Dolap hemen kapağını açtıysada , oyuncak araba yürümeye başladıysa da , bebek sesini çıkarttıysa da Esma o nefis kurabiyeleri dolabın içine koymadı. Sadece kurabiyeleri bitirdi. Dolaba doğru yürüdü. Dolap da sepetin içinde kurabiye var sanıyordu. Ağızı sulanmaya başladı. Ama sepetin içinde kurabiye kırıntılarından başka bir şey yoktu. Sepet de ilk defa dolabın içini görüyordu. Esma da artık sepet eskidi diye onu bir daha dolabın içinden çıkartmayacaktı. Dolapla öbür iki arkadaşı da kızgın kızgın yaşadılar.

Kardan Adam Ve Heykeller

2008-03-03T18:44:00.006+02:00

Bahreyn denen ülkede ilk defa kar yağıyordu ve çocuklar çok mutlu oldular.
Bahçeye çıkarak , karla oynamaya başladılar. Orada oturan yaşlı dede çocukları görünce onlara karla nasıl oynanacağını gösterdi. Çocuklar yaşlı dedenin gösterdiği gibi bir kardan adam yaptılar. Yanlız çocukların yaptığı kardan adam çok cimriydi. Yanındaki heykellere hep cimri davranırdı. Heykeller kardan adamın yaptığı bu davranışın doğru olmadığını düşünmüşlerdi. En sonunda kardan adamın cezasını çekme vakti gelmişti. Güneş çıktı , karların erimesiyle , kardan adam da erimeye başladı. Çocuklar eve dönmeden önce parka gidip kardan adama bakmayı düşündüler. Koşarak parka gittiler. Ama parka gelince , kardan adamı göremeyince çok üzüldüler. Orada oturan yaşlı dede çocukların yanına yaklaşarak , onlara karın nasıl bir şey olduğunu anlattı. Ve çocuklar mutlu mutlu yaşadılar.

Başbakanlık

2008-03-03T11:54:00.004+02:00

Bir çocuk vardı.Bu çocuk başbakan olmayı çok istiyordu.Ama çok tembeldi.Birgün rüyasında bir perinin yanına geldiğini gördü.Peri çocuğu başbakan yapmıştı.Ama herkes başbakanın yanına gelip ondan birşeyler istiyordu.Çocuk artık başbakan olmaktan vazgeçmişti.Peri gelip onu eski haline dönüştürdü.Çocuk -Oh! dedi.Çok rahatlamıştı.O sesleri duyunca sanki sorumluluklarını yerine getiremeyeceğini düşündü. İnsanları gözünün önüne getirdikçe pişman oluyordu.O sırada uyandı, annesinin yanına gidip yattı.Sabaha kadar annesinin yanında uyudu.Sabah kalkınca dersini yaptı.Başbakan olmak için çok çalışmalı, çok kitap okumalı, yeni yerler görmeli, sorumluluklarını yerine getirmeliydi.O zaman başkan olabilirdi.

Cansu'nun Kumbarasındaki Paralar

2008-03-03T10:02:00.010+02:00

Bir zamanlar Cansu isminde bir kız yaşardı. Cansu hep bir kumbarası olsun isterdi. Ama bir türlü annesinden ve babasından kumbara istemeye cesaret edemiyordu. Bütün okul arkadaşları para biriktiriyordu. Öğretmenleri de para biriktirmelerini söylemişti. Cansu bir gün annesiyle babasının yanına gitti. Kumbara istediğini söyledi. Annesi gülümseyerek , bunun çok iyi bir fikir olduğunu söyledi. Babası da annesiyle aynı fikide olduğunu söyledi. Cansu , okula gidince dersi çok iyi dinledi. Eve gelince masasının üzerinde bir kumbara gördü. Koşarak anesiyle babasına teşekkür etti.
Onlardan yirmi TL istedi. Daha ilk günden kumbarasında kırk lira olmuştu. Kumbarasındaki paralar gitgide çoğaldı. Sonunda kendisine bisiklet alacak kadar parası oldu. Haftasonu Cansu anne ve babasıyla birlikte çıkıp bisiklet aldı ve bisikletini mutlu mutlu sürdü.

Kalem İle Silgi

2008-03-02T17:07:00.003+02:00

Bir zamanlar bir silgi ile kalem birlikte yaşardı.Kalem kendini çok güzel görür, hiçbirzaman çöpe atılmayacağını söylerdi.Silgi ise kaleme hizmet ediyordu.
Nasıl mı? Nasıl olacak kalem hep yanlış cümleler yazar silgiye de sildirirdi. Yani silgiyi küçümserdi.Çocuk da bu yanlışları kalemin yaptığına inanmaz ,kendi yaptı sanırdı.Bu yüzden kaleme kıskanç kalem denirdi.
Birgün kalem yine bir yanlış yaptı.Çocuk da silgisini evde unutmuştu.Çocuk çaresiz arkadaşından silgi istedi.Ama arkadaşı vermedi. Çocuk ne yapacağını şaşırdı.Çaresiz yaptığı yanlışı düzeltmeye çalıştı.Fakat başaramadı.Çocuk eve dönünce silgisini aramaya başladı.Silgi kıskanç kaleme yardım etmektense , saklanmayı tercih etmişti.Çocuk silgisini bulamayınca kıskanç kalem paniğe kapıldı. Kıskanç kalem hatasını anladı.Yerinden doğruldu.Silgiyi aramaya başladı.Silgiyi bulunca onu birdaha üzmeyeceği konusunda söz verdi.Silgi de onu affetti.Çocuk annesinden ve babasından yeni silgi istemeye gitmişti.Annesiyle babası biraz daha aramasını söylediler.Çocuk odasına girip masasının üzerine bakınca silgisini gördü.Ve bir daha silgisini kaybetmeyeceğine söz verdi , mutlu mutlu yaşadı.

Silgi Der ki

Kıskanç kalem derler sana
Hizmet ettirme bana,
Kıskanç kalem derler sana,
* * * * *
En sonunda yedin ayvayı
Bir daha yapmayacaksın bana
Ne kadar yanlış yaparsan yap
Kıskanç kalem derler sana.